Κοίτα μπροστά....

Πρώτο βήμα εκτός

προσπερνάς τους ανθρώπους και αναζητάς το φως σου.

Κοιτάς τριγύρω μέσα στα πρόσωπα ψάχνοντας τις ηλιαχτίδες.

Αυτό που θα σου δώσει τη ζεστασιά που αναζητάς.

Προσπερνάς και κάθε βήμα σου ψυχρό.

Το τοπίο τώρα πια σκοτεινό.

Γυρνάς και κοιτάς πίσω σου και βλέπεις κάτι πια μακρυά.

Ίσως βασιλεύει και πέφτει αργά.

Τώρα πια όλα σκοτεινά.

Διψάνε για φως αλλά τώρα πια μόνο δανεισμένο λευκό κοιτάς.

Και η νύχτα συντροφεύει του κοσμου τη σιγή.

Ηρεμία και μια έλλειψη που πέθανε αργά.

Έφυγες νωρίς

Η φωτεινή ένδειξη έσβησε για λίγα λεπτά κι έπεσε το απόλυτο σκοτάδι. Ένιωσες ξαφνικά ένα κρύο αεράκι να περνάει αστραπιαία από τη ραχοκοκαλιά σου. Γύριζες σαν χαμένος ψάχνοντας διαφυγή χωρίς να βλέπεις τίποτα. Έκλεισες τα μάτια και εστίασες στις αισθήσεις σου να σε οδηγούν προς την έξοδο. Νιώθεις αβοήθητος μέσα σε αυτό το άψυχο κτίριο και ο τρόμος σε κυριεύει όλο και περισσότερο. Ακούς ένα κρότο μακριά και νιώθεις την κίνηση του φρέσκου αέρα στα ρουθούνια σου. Αντιλαμβάνεσαι ότι είναι τα σημάδια για την έξοδο και ξεκινάς με αργά και σταθερά βήματα.

Ελπίζεις να μην πέσεις στις παγίδες που είχες δει πριν από κάτι ώρες σε εκείνο το μικρό δωμάτιο. Ώσπου βλέπεις ξαφνικά ένα φως μαζί με ένα δυνατό θόρυβο να έρχεται προς τα εσένα.
Σκέφτεσαι γρήγορα ότι μπορεί να έχει έρθει το τέλος και αφήνεις τα τελευταία δευτερόλεπτα σε όλα αυτά που δεν πρόλαβες να ζήσεις.

Τον τελευταίο καιρό είχες αφοσιωθεί στην τέχνη, ζωγραφίζοντας τοπία όπως σου έλεγαν οι γνωστοί που τα έβλεπαν. Εσένα σου φαινόταν  περίεργο γιατί στους περισσότερους πίνακες είχες ζωγραφίσει κάτι σχήματα που δεν θύμιζαν σε τίποτα τοπία ή ζωή. Είχες απομονωθεί γύρω στα δυο χρόνια και μετά τη δουλειά κατέληγες στο μικρό σου διαμέρισμα ζωγραφίζοντας ατελείωτα λες και σε κυνηγούσε ο χρόνος. Μέσα στους πίνακες σου αιχμαλωτίζεις όπως λες τα νυχτερινά φαντάσματα σου, τους δαίμονες. Κυριαρχούν παντού σκούρα χρώματα και όσο πιο σκούρα τόσο πιο έκφραση δείχνουν.


Είχες ζήσει πολλά παλιότερα και προσπαθούσες να τα αποφύγεις. Είχες κάνει τη ζωή σου και είσαι μόλις είκοσι και κάτι. Έχεις χορτάσει τα πάντα και έχεις βαρεθεί τα πάντα. Παρέες σε είχαν εξοστρακίσει επειδή δεν τους καταλάβαινες πλέον και είχες τόσες πολλές παρέες που καθόσουν δίπλα τους όσο έπρεπε για να μην φθαρείς... Είχες σιχαθεί το αλκοόλ και όλες αυτές που έψαχναν τη σάρκα σου στα νυχτερινά μαγαζιά. Η μουσική είχε χαθεί από τα αυτιά σου, λες και ξεπέρασες ένα επίπεδο και είχε απορυθμιστεί η άλλοτε σωστή κριτική που έδινες στο κάθε άκουσμα.
Κάπου εκεί πίσω έχεις και τις δυο γυναίκες που αγάπησες. Και αυτές κατά βάθος τις είχες βαρεθεί κι είχες φύγει από δίπλα τους χρόνια τώρα. Για κάποιο λόγο τα ένιωσες όλα ανούσια και κλείστηκες στον εαυτό σου απότομα. Πολεμούσες με τον εαυτό σου τις νύχτες τα τελευταία δύο χρόνια.

Πρωί ήταν όταν έμαθες για την κατάρα που έπεσε πάνω σου. Έτσι την ονόμασες και την πολέμησες σαν θεριό, αλλά τις περισσότερες φορές ηττημένος βγαίνεις από τέτοιες μάχες. Στην αρχή είχες υπομονή και δύναμη. Σιγά σιγά η υπομονή  έγινε αδυναμία και η δύναμη μετατράπηκε σε πόνο. Δύο χρόνια πονάς, χωρίς να το ξέρει κανείς. Ζεις κάθε μέρα σαν κανονικός άνθρωπος και φαίνεσαι τόσο δυνατός. Όταν γυρίζεις σπίτι βγάζεις τη μάσκα και δίνεις τον πόλεμο σου. Διπλός πόνος γιατί δεν τον μοιράστηκες με κανέναν και όταν το έκανες, συνειδητοποίησες ότι πάνω στην αδυναμία και τη θλίψη σου, σου ξέφυγε.
Πολλοί θα σε έλεγαν λιοντάρι και κάποιοι άλλοι θα σε έλεγαν ψυχρό, νευρικό, που δε δίνεις σημασία σε τίποτα. Δεν σε ενοχλεί πλέον τίποτα και γαληνεύεις μόνο μέσα σε αυτούς τους σκούρους πίνακες και στα χρώματα.

Τα δευτερόλεπτα πέρασαν και όσα σκέφτηκες, τώρα πια δεν έχουν σημασία. Έχεις φτάσει στην αρχή ενός τούνελ, ίσως κάποτε να περνούσαν τρένα από εδώ, κι ένα φως στο βάθος σε φωνάζει. Στο κάθε σου βήμα σταματάει ο πόνος και νιώθεις υπέροχα.
Κυλάει χωρίς να το θες ένα δάκρυ. Ένα δάκρυ που κρύβει τις πιο γλυκές αλήθειες σε όσους αγάπησες.
Αρχίζεις να νιώθεις κρύο, αλλά δεν σε νοιάζει, τουλάχιστον δεν είναι το κρύο των ανθρώπων.
Εκεί που πας θα θυμάσαι ότι ο πόνος δεν παλεύεται, και πιο πολύ η μοναξιά.

Ο αόρατος ποιητής

Ο ποιητής καθόταν μόνος του και μονολογούσε σε κάποιες λευκές σελίδες.
Έπλαθε με την σκέψη του φανταστικούς χαρακτήρες και τους έδινε μια γοητεία με το πνεύμα του.
Σε κάθε ποίημα μιλούσε για την ιστορία του καθένα με λίγες λέξεις, απλές λέξεις, μα τόσο δυνατές και υπέροχες.
Καθόταν σε μία ξύλινη καρέκλα με ψάθινο κάθισμα και πάνω στο τσίγκινο στρόγγυλο τραπεζάκι είχε ακουμπισμένα το ποτό που αγαπούσε και ένα μισογεμισμένο σταχτοδοχείο. Οι σελίδες αμέτρητες μπροστά του και το στυλό που ζωγράφιζε την κάθε λέξη του με αυτό το μαύρο μελάνι.

~

Τώρα πια η καρέκλα στέκει άδεια. Έχει χαλάσει από την κακοκαιρία το ψάθινο κάθισμα. Το ποτήρι είναι άδειο με κάποια ίχνη από μυρωδιά ποτού. Το στυλό αδυνατεί να γράψει γιατί το μελάνι έχει ξεραθεί πια. Ένα αεράκι παίρνει μαζί του κάποιες σελίδες και κάνει η κάθε σελίδα το δικό της ανέμελο ταξίδι.

~

Όλοι μιλάνε για αυτόν και μιλάνε με κάποιους στίχους του.
Αλλά ποτέ δεν του μίλησαν, δεν τον γνώριζαν.
Κάποια μεσάνυχτα έφυγε μόνος του. Στα μεσάνυχτα που τόσο αγαπούσε το σκοτάδι του.
Κανείς δεν άκουσε γιατί εξαφανίστηκε, γιατί χάθηκε.

Ίσως κρύβεται σε κάποια σελίδα του πια.
Ίσως το αεράκι τον ταξιδεύει σε όμορφα μέρη.
Ίσως να είναι καλύτερα.

Αυτό το κείμενο συμμετέχει στο Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2018

Η περπατάδα με τις ταμπέλες

Περπατάω και απόψε και καταγράφω φωτογραφικά στη μνήμη μου, ότι βλέπω.
Κάθε βήμα και μια εικόνα. Κάποιες φορές καλές και δυνατές, όπως ένα ζευγάρι που δείχνει το πάθος του και άλλες φορές διακρίνω περίεργες εικόνες με κάποιον να κοιμάται σε ένα παγκάκι.

Δεν γνωρίζω πόσοι ακόμα κάνουν περπατάδες και σπάνια βλέπω κάποιους να είναι εκεί το ξημέρωμα. Διαφορετικές διαδρομές κάθε νύχτα προς το κέντρο της πόλης και πάλι πίσω. Παρέα με μουσική στα αυτιά και με βήματα σταθερά, κάθε βράδυ είναι σαν να πηγαίνω στο σχολείο. Μόνο που εκεί δεν μου έμαθαν για αυτούς που τρώνε από τα σκουπίδια ή τους άλλους που μετά από κάθε τρύπημα είναι χαμένοι στην μαστούρα τους. Ακόμα τα κυκλώματα που βλέπω με τα βαποράκια να πηγαινοέρχονται πουλώντας θάνατο αργό και κάποιους άλλους να επιβλέπουν τις πόρνες τους. Γυναίκες χαμένες από την πρέζα, που πουλάνε την σάρκα τους για να γεμίσουν οι τσέπες των μεγάλων.

Άραγε για αυτό δεν βλέπω ανθρώπους τη νύχτα να περπατάνε; Ίσως με θεωρούν τρελό και να είμαι, αλλά έχω πάψει από καιρό να πιστεύω σε αστικούς μύθους, που κάνουν κάποιους  να μην πλησιάζουν τέτοια μέρη. Και αυτές οι εικόνες ανήκουν στην ζωή που δεν μου μάθανε και κάθε νύχτα τα βλέπω και προβληματίζομαι.

Από καιρό έχω αφήσει τον καναπέ και σχεδόν τέσσερα χρόνια έχω να δω το χαζοκούτι. Τις περισσότερες ώρες περπατάω εδώ κάτω. Βλέπω τις εικόνες μου και προσπαθώ να βρίσκω ανθρώπους. Κάπου εκεί έξω είναι και αυτοί που δεν γνωρίζουν το ίντερνετ, τα κινητά και που παρέα έχουν ίσως κάποιον που θα κάτσει για λίγο μαζί τους, για να μιλήσουν.

Πόσες ταμπέλες μπορεί να βάζει ο καθένας δεν γνωρίζω. Δυστυχώς και εγώ μεγάλωσα εδώ μέσα και άθελα μου βάζω στην σκέψη μου ταμπέλες σε κάποιους. Είναι εύκολο να βάζεις ταμπέλες σε πολλούς, αλλά τόσο εύκολο είναι να κουβαλάς και εσύ κάμποσες πίσω από την πλάτη σου, καρφωμένες από δήθεν φίλους.

Μέσα σε αυτή τη νύχτα θα βάλω και εγώ κάποιες ταμπέλες, έτσι για το γαμώτο. Είδα πρεζάκια τελειωμένα, φθηνές πόρνες, άστεγους, μαύρους, κίτρινους, άσχημους, χοντρούς, πλούσιους, φτωχούς, πεινασμένους, αδύναμους…

Αλλά τι σημασία έχει, αφού μόνο εγώ τα είδα; Η περπατάδα με τις ταμπέλες είναι απόψε, άλλες μεγάλες και άλλες μικρές. Άσχημο να βάζεις ταμπέλες σε άλλους.

Τελικά πολλές ταμπέλες υπάρχουν, αλλά πόσοι άνθρωποι άραγε;

Πάστα Φλώρα

Μισ(ώ)γεματο

Δες θετικά με το που ξυπνάς την κάθε μέρα σου.
Είναι παράλογο να βλέπεις παντού μαύρο.
Κάπου έξω θα δεις φως, αρκεί να πέσεις πάνω του.
Άσε το κρεβάτι, την κουβέρτα και την γκρίνια και άναψε ένα τσιγάρο. Οι πρώτες τζούρες θα σε ζαλίζουν, αλλά θα δεις πιο καθαρά.
(όσοι δεν καπνίζουν, παρακαλώ προσπεράστε…)

Λες κάθε πρωί την ίδια φράση…
-Πάλι δουλειά;
Δες το σαν παιχνίδι στην ανταλλαγή χρόνου που δίνεις από τη ζωή σου για αυτό.. το χρήμα…
Σου προσφέρει αγαθά, όπως μια τζούρα καφέ…
(όσοι δεν πίνουν καφέ, παρακαλώ προσπεράστε…)

Κάθε απόγευμα γυρνάς πίσω στους τέσσερις τοίχους και κάνεις τι;
Βγες έξω και περπάτα…
Θα βρεις κι άλλους που μισούν τα γεμάτα…
αλλά επίσης μισούν και τα άδεια…
Προτίμησε το ποτήρι να το παρατηρείς και να βλέπεις μόνο δαχτυλιές…

Δες το φως ήρωα!!
Κάπου εκεί ανάμεσα θα βρεις όμορφες λέξεις και ανθρώπους. Μην τους αποφεύγεις.
Απλά βρες και ξεχώριζε τους φωτεινούληδες.
(αν δεν έβλεπες φωτεινούληδες κάπου στο 90′, παρακαλώ προσπεράστε…)

Απλά πέρνα καλά..
Ζήσε,
Απόλαυσε
και βλέπε το ποτήρι απλά με δαχτυλιές..
Αν θες πρόσθεσε και τις δικές σου…
Enjoy it…

Πάστα Φλώρα

Ο μικρός παλιάτσος

Πού ‘σαι μικρέ μου άνθρωπε,
που με κάνεις πάντα χαρούμενο
στα δύσκολα;
Μα είσαι τόσο λυπημένος
στα μέσα σου.
Κουβαλάς τόση θλίψη,
πάνε χρόνια τώρα.
Πού ‘σαι μικρέ μου ήρωα,
που με κάνεις πάντα να γελώ;
Μα είσαι τόσο μοναχός
στα μέσα σου.
Κάθε νύχτα είμαι εδώ παρέα σου
μικρέ Παλιάτσο μου
και τις κάνεις αυτές τις νύχτες τόσο βουβές
κι αθόρυβες,
σαν παλιό κακογραμμένο σενάριο
ξεθωριασμένο και τόσο μοναδικό
Μην πονάς άλλο καλέ μου φίλε,
σε λίγο ξημερώνει
και θα χαμογελάσεις και πάλι.
Να θυμάσαι και τις μέρες βλέπω το μέσα σου.
Πού σαι καλέ μου γείτονα,
που με κάνεις τόσο περήφανο;
Μα είσαι τόσο άκακος
στα μέσα σου.
Ζητιανεύεις την τύχη σου,
πουλώντας τους χαμόγελα
και κουβαλώντας την θλίψη σου.
Πού ‘σαι μικρέ μου Παλιάτσο,
που με κάνεις ξανά να ζω;
Μα είσαι τόσο θλιμμένος
στα μέσα σου.
Ξεβάψου φίλε μου και δείξ’ τους
ένα σου δάκρυ, τόσο βαρύ
μα τόσο μοναδικό κι αλλιώτικο
αληθινό.
Σήμερα έφυγες,
μα εγώ σε βλέπω ακόμα
στο μέσα σου.
Ήταν φωτεινό και όμορφο
το τελευταίο αντίο σου,
θα το θυμάμαι πάντα.
Πού ‘σαι μοναχικέ μου φίλε,
που με ένιωθες;
Μα είσαι τόσο ξεχωριστός
στο μέσα σου.
Κοιμήσου τώρα και δες,
ανατέλλει  η πνοή σου
και κάνει τόσο θόρυβο μέσα μου.
Περίμενε με δεν θ ‘αργήσω,
απλά θα κάνω πως κοιμάμαι
για να σε δω στα όνειρα μου.
Να δω το μέσα σου.

Πάστα Φλώρα

No one deserves to be lonely

Feeling alone is truly horrible because you feel the absence of relationship and comradeship. If you want to know how to not feel lonely, try these tips.

Is there anything worse than feeling lonely? Unfortunately, many people suffer from loneliness, even those who appear on the surface to have plenty of friends and family around them. If you experience it, learning how to not feel lonely means a little bit of work on your part, but with good consequences.

How to not feel lonely

Loneliness takes many forms. For many, it comes from a place within where they don’t feel understood or relatable to other people. Of course, there is physical loneliness too, and feeling as though you have no friends or people to hang out with can be terribly isolating. It leads to feelings of sadness and depression.

In the worst cases, loneliness really takes hold of people and causes them to act irrationally or withdraw entirely from the world. However, there is no need to let it get so drastic. By following these tips, many people find they slowly discover ways to meet new people, make new friends, and generally feel more positive, confident, and happy in the world!

So, how to not feel lonely? Well, here are 26 tips to help that feeling stop.

#1 Go out more. You can’t make new friends and meet new people by sitting holed up in your house alone. By forcing yourself to go out to social events, you increase your chances of meeting likeminded people who you get on with. Even if the idea of it seems scary and nerve-wracking, the more you put yourself in these situations, the more you will get used to them and the easier they become.

You must start somewhere. Just by showing up, you take the first steps in the right direction to alleviate your loneliness.

#2 Say yes to things. Be a yes person instead of a no person. When you get invited out to places or just when an opportunity comes your way, don’t be afraid to say yes. Just go for it and see where the adventure takes you. You never know where it could lead.

#3 Enjoy your own company. Feeling lonely isn’t necessarily about being with other people. You should be able to have a good time by yourself and learning to enjoy and value your own company is definitely part of that. Remember to be your own best friend so instead of being down on yourself learn how to respect and look after yourself instead.

#4 Take up a class. Learning something new helps distract you from your loneliness and can also be a great opportunity to meet new people.

#5 Get a new hobby. A new hobby leads to meeting likeminded people. Choose something you love such as painting or a new sport and throw yourself into it. Find communities of people who enjoy the same things you do and reach out to them. You could find you have a whole new group of friends just waiting for you to get in touch!

#6 Smile more. Just the act of smiling makes us feel happier within ourselves. It also helps you seem friendlier. People are more likely to approach you.

#7 Practice striking up conversation. Even if you are really shy, learn how to conduct a conversation. Practice makes perfect, so try to strike up a conversation with someone, even your local barista or shopkeeper. Keep practicing. With each nice conversation you have, your confidence grows.

#8 Go speed dating. If you really want to throw yourself in the deep end, go speed dating. This helps you practice talking to lots of people. You may meet someone you really get on with too.

#9 Watch an uplifting movie. Sometimes, if you want to know how to not feel lonely, you just need to forget about being lonely. Take yourself out to an inspiring, positive movie. You’ll probably find yourself in a much better frame of mind.

#10 Read a good book. Same goes for reading—find a book to immerse yourself in and get lost in another world for a while!

#11 Get a new job. A new job can be just the thing you need to start fresh. You have a whole new set of people you see every day who could become great friends.

#12 Volunteer. Volunteering is a great way to feel better about yourself, improve your sense of self-worth, and meet new people. It also puts things in perspective if you feel a little sorry for yourself!

#13 Join groups. Joining various groups such as running groups or writing groups helps you meet new sets of people and expand your interests.

#14 Get a pet. You might just crave some company if you live alone. And, providing you have the time and resources to care for it, if may be that a little furry friend is the perfect company!

#15 Figure out why you feel lonely. It is important to get to the root cause of your loneliness. If something deeper is going on, try to tackle it. You end up feeling so much better.

#16 Make a positive playlist. Music really changes a mood and takes you from feeling lonely and isolated to positive and inspired. Make a playlist of all your favorite uplifting songs and put it on whenever you feel sad.

#17 Change your attitude. Sometimes we get ourselves into a bit of a funk in life. It seems as though the whole world is against us. If you feel like that you need to change your attitude, there are lots of great people out there and brilliant experiences to be had. So be more positive and know that you turn things around.

#18 Exercise. Exercise releases endorphins and helps us clear out heads. Plus, it can be a great way to meet new people.

#19 Keep busy. Distracting yourself from your loneliness helps get you through it, so make sure you keep busy.

#20 Start a journal. Writing down how you feel is excellent catharsis. Why not start a journal? You might find patterns to your loneliness which helps you get through it as well.

#21 Travel. Leaving everything behind and going somewhere with new sights, sounds, colors, and cultures to explore helps turn your life around. So, if you feel lonely, why not book a trip, and go on an adventure? Your whole perspective on life may well change.

#22 Don’t blame yourself. Remember it’s not your fault. Blaming yourself for your loneliness only make things harder. Instead, try to shake off negative feelings of self-loathing or self-doubt and know that you can turn things around if you want to.

#23 Get enough sleep. Being overly tired makes things seem so much worse. Make sure you get your 40 winks!

#24 Pamper yourself. Treating yourself helps you relax and teach you that you can be your own best friend. Taking care of yourself should start from within.

#25 Be honest with yourself. Be completely honest about why you feel lonely and how you got there. It will help you fix the problem so much faster.

These 25 tips help you to get to the root cause of your loneliness and find a way to connect with more people, take care of yourself, and stop feeling isolated.

No one deserves to be lonely. By making a little more effort and battling those demons in your head you can learn how to not feel lonely. And lead a happier, more fulfilling, and interesting life while you are at it!
Another View is for you!

Ίδιες νύχτες

Πού είσαι μικρέ μου εαυτέ;
Χάθηκες σε μέρη σκοτεινά
Μέχρι που έφτασες
σε έναν παγωμένο κόσμο
Απέναντι σου στέκει αυτός ο καθρέφτης,
σου δείχνει τις πληγές σου,
τις ουλές σου.
Κάθε νύχτα τα ίδια βήματα
οι ίδιοι πόλεμοι, οι ίδιοι δαίμονες.

Πάρε μια ανάσα ακόμα και ξεκίνα ξανά
λίγο έμεινε και σε λίγο ανατέλλει.
Και από την κούραση ποτέ δεν αντικρίζεις το φως.

Ξυπνάς ξανά τη νύχτα
και περιμένεις πάλι τις φωνές του μυαλού σου.
Κάπως έτσι ξεκινάει ξανά.
Αντέχεις λίγο ακόμα μικρέ μου εαυτέ;