Showing posts with label humanity. Show all posts
Showing posts with label humanity. Show all posts

Thursday, 13 December 2018

Θετική πλευρά...


Οι θετικοί και αισιόδοξοι άνθρωποι, αποτελούν πόλο έλξης όλων. Ποιος δε θέλει άλλωστε μια θετική αύρα, έναν άνθρωπο με το χαμόγελο καρφωμένο στα χείλη, να εκπέμπει φως; Να σε προδιαθέτει και μόνο η παρουσία του. Να αποτελεί εγγύηση ότι θα περάσεις καλά. Να μπορεί να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο ανά πάσα στιγμή, μέχρι και στο μαύρο να δει μια δέσμη φωτός και να πιαστεί από αυτή.
Ένας τέτοιος άνθρωπος έχει τόσα να σου προσφέρει. Και μόνο το παράδειγμα του, δεν αποτελεί πηγή έμπνευσης; Δε σε ωθεί να θες να υιοθετήσεις στοιχεία από τον τρόπο σκέψης του; Γιατί; Επειδή ζεις καλύτερα! Μαθαίνεις να βασίζεσαι στον εαυτό σου και στις δυνάμεις του και να παίρνεις τη ζωή όπως σου έρχεται. Δίχως μιζέριες (και ηττοπάθειες). Ξέρεις πως θα βρεις σ’ όλο αυτό το θετικό και θα «πάρεις» ότι έχει να σου δώσει. Συνήθως οι δυσκολίες και οι αναποδιές είναι πιο εποικοδομητικές.
Ο αντίποδας των ανθρώπων αυτών, είναι οι μίζεροι (άνθρωποι). Αυτοί, που η κατήφεια είναι η μόνιμη συνοδεία τους. Θα βρουν πάντα κάτι να γκρινιάξουν, θα εστιάσουν στο πιο αρνητικό ή θα το βρουν ακόμη κ όταν δεν υπάρχει. Τα άτομα αυτά, σου αποστραγγίζουν την ενέργεια, απορροφούν σαν το σφουγγάρι τη ζωντάνια σου, τα χρώματα σου για να θρέψουν «τη μαυρίλα τους». Ξέρεις, είναι κολλητική. Οπότε καλό θα σου κάνει να απομακρυνθείς από αυτά τα άτομα από δίπλα σου γιατί μόνο κακό σου κάνουν. Είναι γνωστό εξάλλου ότι το μαύρο χρώμα, απορροφά όλα τα υπόλοιπα. Γι’ αυτό να το προσέξεις.
Πώς (λοιπόν) να δεις τον ήλιο
· Κάνε μια διαλογή στον περίγυρο σου. Ένα ξεκαθάρισμα κολλητών, φίλων και γνωστών. Όσο μεγαλώνουμε λίγοι και καλοί.
· Μη διστάσεις να διώξεις από κοντά σου ότι δε σε πάει ένα βήμα παραπέρα.
· Διάλεγε ανθρώπους δίπλα σου που έχουν κάτι να σου δώσουν. Που νιώθεις άνετα μαζί τους και είσαι ο εαυτός σου.
Αγαπάμε αυτούς που μας κάνουν να βλέπουμε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.
· Να λες και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι εκείνη τη στιγμή. Μην αφήνεις τίποτα για αύριο γιατί θα γίνει χθες δίχως να το καταλάβεις.
· Από καθετί κράτα το θετικό, σταμάτα να μιζεριάζεις.
· Μάθε να είσαι ικανοποιημένος με λίγα πράγματα. Όσο πιο απλός είναι κανείς, τόσο πιο ευτυχισμένος.
· Ζήσε για να δουλέψεις. Και όχι δούλεψε για να ζήσεις. Ο πλούτος μας είναι ο ελεύθερος χρόνος μας.
· Η ευτυχία είναι μόνο μικρές στιγμές, όχι κατάσταση.
· Δεν ξέρω κανέναν δρόμο που οδηγεί σίγουρα στην επιτυχία. Μόνο έναν που οδηγεί σίγουρα στην αποτυχία –να θέλεις να ικανοποιείς τους πάντες- (Πλάτωνας).
· Ζούμε μόνο μια φορά. Δώσε την καλύτερη σου παράσταση σ’ αυτό το θέατρο του παραλόγου (που λέγεται ζωή).
Απαραίτητα συστατικά: γέλιο, ένταση, τρέλα, πάθος γιατί δεν ξέρεις πότε πέφτει/θα πέσει η αυλαία. Αφέσου, τσαλακώσου, ερωτεύσου.

Monday, 10 December 2018

Κοίτα μπροστά....

Πρώτο βήμα εκτός
προσπερνάς τους ανθρώπους και αναζητάς το φως σου.
Κοιτάς τριγύρω μέσα στα πρόσωπα ψάχνοντας τις ηλιαχτίδες.
Αυτό που θα σου δώσει τη ζεστασιά που αναζητάς.
Προσπερνάς και κάθε βήμα σου ψυχρό.
Το τοπίο τώρα πια σκοτεινό.
Γυρνάς και κοιτάς πίσω σου και βλέπεις κάτι πια μακρυά.
Ίσως βασιλεύει και πέφτει αργά.
Τώρα πια όλα σκοτεινά.
Διψάνε για φως αλλά τώρα πια μόνο δανεισμένο λευκό κοιτάς.
Και η νύχτα συντροφεύει του κοσμου τη σιγή.
Ηρεμία και μια έλλειψη που πέθανε αργά.

Wednesday, 7 November 2018

Αρχή...

Κάποτε έμαθες να ζεις με τους ανθρώπους
Όμως χόρτασες να μαθαίνεις χαρακτήρες
Ίσως τα στενάχωρα συναισθήματα σε γοητεύουν πια
Τουλάχιστον δεν απογοητεύουν
Απλά σε δυναμώνουν
Ώρες υπνοβατείς σε άλλους κόσμους

Τώρα πια αναπνέεις αργά
Όπως σταματάει να ουρλιάζει η μέρα στα αυτιά σου

Σταμάτα να κοιτάς το φως
Κρατιέσαι ακόμα από τις κλωστές σου
Όπλο σου οι λέξεις που χρωματίζεις στον καμβά σου
Τέτοιες είναι οι ώρες που κοιτάς τη νύχτα στα μάτια
Άρχισες να ζεις με τα λυπηρά συναισθήματα
Διαβάζεις τη σκέψη του όποιου έρχεται δίπλα σου
Ίσως δε σε καταλαβαίνει πια

Saturday, 30 June 2018

Humanity? where?

Τόσες λέξεις στο μυαλό
δεν τις διάλεξα εγώ
Απλά φάνηκαν στις σελίδες μου.

Και τώρα ήσυχα και μοναχικά στέκομαι σιωπηλός.

Κατόρθωμα? Να στέκομαι μόνος?

Ίσως και ναι.. Να το ζητούσα και να που στέκομαι να γράφω για αυτό.

Συνειδητοποίησα πολλές στιγμές ότι οι άνθρωποι πλέον δεν δίνουν, μόνο παίρνουν.
Δεν βοηθούν, μόνο ζητούν...
Για αυτό κράτησα τις αποστάσεις μου.
Μπορεί αυτά που έζησα να με έκαναν να μισώ το ανθρώπινο είδος, μα δεν φταίνε αυτοί. Εγώ ήμουν δίπλα τους.

Δες τον κάθε διπλανό σου και σκέψου για μια στιγμή γιατί είναι εκεί? Σίγουρα μένει εκεί επειδή κάτι κερδίζει από εσένα.
Αν πάλι είσαι σαν εμένα, να δίνεις ψυχή, κάποια στιγμή θα δεις την αλήθεια και την πραγματικότητα.

Ίσως μεγαλώνουμε λάθος,
Μπορεί να ζούμε λάθος,
αλλά ποτέ δεν θα γίνουμε "άνθρωποι"..

Δύο είδη υπάρχουν μόνο...
Αυτοί που δίνουν
και αυτοί που παίρνουν..

Η ζωή είναι σύντομη και ομορφότερη όταν την ζεις όπως εσύ επιθυμείς. Χωρίς καλούπια και πρέπει, δήθεν φίλους και συμφέροντα.

Η ζωή είναι δική σου,
να την απολαύσεις όπως πρέπει
και όχι να πηγαίνεις με την μόδα.


Αρνούμαι τον κόσμο σας

Ο χρόνος περνά και δείχνει τα σημάδια του. Η φύση απλά είναι πάντα εκεί. Σημάδια λέω τις πληγές του ανθρώπου. Η φύση του είναι πάντα ε...