Showing posts with label friendship. Show all posts
Showing posts with label friendship. Show all posts

Sunday, 23 December 2018

Απλά τύχη να έχεις ανθρώπους γύρω σου!


Χμμ... Περπατώντας και σήμερα ομολογώ ότι ένιωσα ένα κενό.
Πολλοί-ες σκέφτονται.. "Χριστουγεννιάτικες μέρες" σημαίνει παρέες, βόλτες, club,bar και αρκετή εύθυμη μουσική. 
Για κάποιους-ες ένας Frank Sinatra, για άλλους-ες κάτι έντεχνο ή ακόμα χριστουγεννιάτικα "λαστ κριστμας".. Γιειιιι!
Προτιμώ τα δικά μου.. 

Εκεί που περπατούσα κι έφτιαχνα στο μυαλό μου ιστορίες με ότι λεπτομέρειες έβλεπα και εστίαζε ο νους μου, έφτασα κάπως μακρυά.
Είχε πέσει τώρα πια νύχτα και ξεκίνησε να έχει αυτό το κρύο που φτάνει κόκκαλο.

Αλλά συνέχισα αρκετά μέχρι να βρω τους περιβόητους δρόμους με τα λαμπάκια..
Όχι,όχι.. Δεν έφτασα στο Βόλο. Χαχα

Κάπου προς Δυτικά πάτησα, μετά από πολλά χρόνια. Μέσα σε αυτή τη διαδρομή, μου ήρθε μια όμορφη ιστορία. Ναι, είμαι ονειροπόλος χιχι

Και καθώς περπατούσα με τα ακουστικά μου να παίζουν τις μουσικές που αυτές τις μέρες με συντροφεύουν. Χτύπησε το κινητό!
Τί ευχάριστη έκπληξη, σκέφτηκα.
Χρόνια είχα να ακούσω τον ήχο κλήσης χιχι

Ναι! Απόψε στο είπα, θα μιλήσω για εσένα. 

Παραδόξως σε προσπέρασα από ότι μου είπες. Ναι! Ήσουν στο μαγαζί που αυτές τις μέρες έχει ένα εκατομμύριο λαμπάκια και κεριά. Ζεστό κλίμα και διάβαζες το βιβλίο σου.

Γύρισα και ομολογώ ότι είσαι η καλύτερη παρέα μου για απόψε.

Είναι οι στιγμές που δεν θέλεις να περάσει ο χρόνος. Τουλάχιστον το μαγαζί ξέρουμε ότι θα είναι ανοιχτό ως τις πρωινές ώρες.

-Οπότε να παραγγείλω ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί? (αναρωτήθηκα)

Και απάντησες
-Πρέπει να ζούμε τις στιγμές και ότι έχεις χρόνο. (Όπως σου είχα ξαναπεί κάποτε.) 

Όσο περίεργο κι αν φαίνεται αυτό μόλις το έγραψα ενώ κάθεσαι απέναντι μου, υπό το φως της φώτο!
Καλή μας συζήτηση και ευχαριστώ για απόψε που απλά ξανακουσα το κινητό μου να χτυπάει.. Χιχι

ΥΓ: τα πιο ξαφνικά είναι και τα πιο πολύτιμα, μέτρα μόνο στιγμές. Αρκεί μόνο μια καλή παρέα και το χαμόγελο σου ;)

Αφιερωμένο στην φίλη Άννα

Saturday, 30 June 2018

Humanity? where?

Τόσες λέξεις στο μυαλό
δεν τις διάλεξα εγώ
Απλά φάνηκαν στις σελίδες μου.

Και τώρα ήσυχα και μοναχικά στέκομαι σιωπηλός.

Κατόρθωμα? Να στέκομαι μόνος?

Ίσως και ναι.. Να το ζητούσα και να που στέκομαι να γράφω για αυτό.

Συνειδητοποίησα πολλές στιγμές ότι οι άνθρωποι πλέον δεν δίνουν, μόνο παίρνουν.
Δεν βοηθούν, μόνο ζητούν...
Για αυτό κράτησα τις αποστάσεις μου.
Μπορεί αυτά που έζησα να με έκαναν να μισώ το ανθρώπινο είδος, μα δεν φταίνε αυτοί. Εγώ ήμουν δίπλα τους.

Δες τον κάθε διπλανό σου και σκέψου για μια στιγμή γιατί είναι εκεί? Σίγουρα μένει εκεί επειδή κάτι κερδίζει από εσένα.
Αν πάλι είσαι σαν εμένα, να δίνεις ψυχή, κάποια στιγμή θα δεις την αλήθεια και την πραγματικότητα.

Ίσως μεγαλώνουμε λάθος,
Μπορεί να ζούμε λάθος,
αλλά ποτέ δεν θα γίνουμε "άνθρωποι"..

Δύο είδη υπάρχουν μόνο...
Αυτοί που δίνουν
και αυτοί που παίρνουν..

Η ζωή είναι σύντομη και ομορφότερη όταν την ζεις όπως εσύ επιθυμείς. Χωρίς καλούπια και πρέπει, δήθεν φίλους και συμφέροντα.

Η ζωή είναι δική σου,
να την απολαύσεις όπως πρέπει
και όχι να πηγαίνεις με την μόδα.


Αρνούμαι τον κόσμο σας

Ο χρόνος περνά και δείχνει τα σημάδια του. Η φύση απλά είναι πάντα εκεί. Σημάδια λέω τις πληγές του ανθρώπου. Η φύση του είναι πάντα ε...